Rudolf Huber

Rudolf Huber urodził się w 1875 roku w Grybowie, a zmarł w 1942 roku we Lwowie. Po ukończeniu gimnazjum pracował jako urzędnik pocztowy. Był związany ze lwowskim środowiskiem fotograficznym, mieszkał i tworzył we Lwowie. W jego twórczości ważne miejsce zajmowały fotografia architektury i portret. W 1905 roku poślubił Zofię, córkę Edwarda Trzemeskiego. Wspólnie prowadzili zakład fotograficzny przejęty po Trzemeskim. Po śmierci żony Huber prowadził go z córką Zofią, aż do zbombardowania zakładu w 1939 roku.

W latach 1903-1914 Huber uczestniczył w wystawach fotograficznych w Polsce i za granicą, między innymi w Londynie i Paryżu, niekiedy wspólnie z żoną. Otrzymał nagrodę na I Wystawie Fotografii w Krakowie w 1902 roku, a także list pochwalny i srebrny medal na wystawie we Lwowie. Należał do Klubu Miłośników Sztuki Fotograficznej we Lwowie, a od 1903 roku był członkiem rzeczywistym Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego. Pełnił w nim funkcje w zarządzie i działał do końca istnienia stowarzyszenia w 1939 roku. Jego fotografie znajdowały się w zbiorach Polskiego Towarzystwa Fotograficznego; dużą ich część utracono podczas powstania warszawskiego.

Na podstawie artykułu „Rudolf Huber” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.