Jan Witek

Jan Witek, polski dyplomata i prawnik, urodził się 22 października 1928 roku w Grybowie. W maju 1944 ukończył szkołę zawodową, a następnie pracował w Zakładach Mechanicznych w Grybowie i jako robotnik przy kolejowym odcinku dróg. Po II wojnie światowej kontynuował naukę, zdał maturę w 1949 roku i studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Warszawskim. Studia ukończył w 1953 roku, specjalizując się w prawie międzynarodowym.

We wrześniu 1952 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Był radcą w Departamencie Prawnym, kierował Wydziałem Konsularnym ambasady w Waszyngtonie i pełnił funkcję szefa misji PRL w Laosie. W latach 1968-1973 był ambasadorem w Tanzanii, akredytowanym także w Zambii i Burundi. Następnie kierował Departamentem Prawno-Traktatowym MSZ, a w latach 1978-1982 był ambasadorem w Kenii. W latach 1989-1990 pełnił funkcję chargé d’affaires w Libanie. Zmarł 10 września 2001 roku. Był mężem Stanisławy z domu Raczko i ojcem dwójki dzieci. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Jan Witek (dyplomata)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.