Kamil Giżycki

Kamil Giżycki urodził się w 1893 roku w Grybowie. Ukończył gimnazjum w Chyrowie i politechnikę w Monachium. Podczas I wojny światowej służył w cesarskiej i królewskiej armii, a po dostaniu się do rosyjskiej niewoli przebywał na Syberii. W kolejnych latach walczył przeciw bolszewikom, działał w Mongolii i Mandżurii oraz pracował jako instruktor wojskowy i inżynier. W 1923 roku wrócił do Polski, a trzy lata później uczestniczył w wyprawie do zachodniej Afryki.

W 1934 roku kupił plantację w Liberii, a w 1939 wrócił do kraju i działał w Komendzie Głównej Armii Krajowej. Po wojnie mieszkał we Wrocławiu i utrzymywał się z pisania książek przygodowych dla młodzieży. Był współzałożycielem wrocławskiego oddziału Związku Literatów Polskich. Otrzymał nagrodę literacką Wrocławia oraz Złoty Krzyż Zasługi. Wśród jego książek znalazły się „Przez Urianchaj i Mongolię”, „Wężowa Góra” i „Nil, rzeka wielkiej przygody”. Zmarł we Wrocławiu.

Na podstawie artykułu „Kamil Giżycki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.