Andrzej Marecki

Andrzej Marian Marecki (2 września 1898 - 4 lipca 1943) był pułkownikiem dyplomowanym artylerii Wojska Polskiego. Urodził się w Grybowie jako syn Tadeusza i Janiny. Służbę wojskową rozpoczął jako ochotnik w cesarskiej i królewskiej armii, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej i III powstaniu śląskim. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną, uzyskując dyplom oficera Sztabu Generalnego. Następnie służył między innymi jako wykładowca taktyki oraz dowódca dywizjonu w 27 pułku artylerii lekkiej.

W kampanii wrześniowej był oficerem Oddziału III Operacyjnego Sztabu Naczelnego Wodza. Po opuszczeniu Polski przez Rumunię służył we Francji jako oficer łącznikowy przy francuskim Sztabie Generalnym, a następnie w Londynie kierował Oddziałem III Operacyjnym. Pełnił także funkcję komendanta Wyższej Szkoły Wojennej w Wielkiej Brytanii i głównego redaktora czasopisma „Bellona”. Zginął w katastrofie lotniczej w Gibraltarze, gdy samolot spadł do morza 16 sekund po starcie. W 2010 roku jego szczątki ekshumowano, a następnie pochowano na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Andrzej Marecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.