Wystąpienie: Anna Gembicka

Pytania

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dyskutujemy dziś o projekcie, który jest potrzebny nie tylko jako przepis prawa, ale także jako jasny sygnał, że państwo polskie nie zgadza się na kult zbrodniarzy.

Nie można milczeć, gdy prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski nadaje jednostce wojskowej imię bohaterów UPA. Nie można milczeć, kiedy chce tworzyć panteon bohaterów i umieszczać tam ludobójców i zbrodniarzy. To nie jest drobny gest symboliczny. To jest policzek wymierzony rodzinom pomordowanych Polaków. To jest uderzenie w pamięć o ofiarach ludobójstwa na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej.

Kim byli ci rzekomi bohaterowie? To byli ludzie odpowiedzialni za mordowanie polskich rodzin: kobiet, dzieci i starców. Świadectwa tych zbrodni są wstrząsające: ciężarną Polkę przybito bagnetami do ziemi za ręce i nogi, a potem rozcięto jej brzuch. Dzieci chwytano za nóżki i roztrzaskiwano o pnie drzew albo nabijano na widły. Opisy tych zbrodni są porażające. Dziś ktoś chce nazywać sprawców takich zbrodni bohaterami? Nie. Na to zgody nie ma.

Mówimy jasno: to nie jest wystąpienie przeciwko narodowi ukraińskiemu. Polska pomaga Ukrainie w obronie przed rosyjską agresją. Pomoc wojskowa, humanitarna i polityczna nie oznacza jednak zgody na fałszowanie historii.

Ukraina z Banderą, z kultem UPA i z gloryfikacją ludobójców nie wejdzie ani do Unii Europejskiej, ani do NATO. Wspólnota Zachodu opiera się na prawdzie, odpowiedzialności i szacunku dla ofiar.

Polskie państwo musi bronić pamięci o swoich obywatelach zamordowanych tylko dlatego, że byli Polakami.